Pata-Gonya

Ankara Keçiören’de oturduğum için buralarda it-çakal-serseri çok bulunur. Bu itlerin ve serserilerin en çok sevdiği arabalar eski model doğan, şahin, murat 124, eski kasa BMW (çakal kasa denir bunlara) marka arabalardır. Kendi iğrenç zevklerine göre kara camları, parlak jantları, delik egsozları ve arabanın kıçını kaldırmayı pek severler.

Hadi bunlar neyse ne! bu dangalak takımı trafikte adam gibi araba kullanmaz. Sanki altlarında Porche varmış gibi altlarındaki tenekeyle riskli haraket yaparlar. Ruhlarındaki ezikliği ve değersizliği yolda dikkat çekerek gidermeye çalışırlar. Arabaları beş para etmediği için “kaza yapsak da bişey olmaz” düşüncesiyle paso gerizekalı bir araba sürüşleri vardır. Hadi kendini düşünmüyorsun başkalarınında mı canını, malını düşünmüyorsun. Tamam, canın da araban gibi beş para etmediğinden kendini düşünmüyorsun ama başkalarının canını da düşünmen gerek değil mi Allahın gerizekalı kütüğü!

Şu ana kadar bu embesillerden düzgün araba kullananını görmedim. Doğan-şahin kullanıyorsa öküzün hayvanın tekidir, genelleme yapmaktan da hiç çekinmem. Devletten tek isteğim bu tenekeleri piyasadan kaldırsın bu hayvanların istisnasız hepsini assın!

Sabaha kadar okuyup-yazıp sahurumu yaptıktan sonra saat 05:00 gibi uyudum herhalde. Pencerenin camını açtım, ağaçların hışırtısı kulağıma ninni gibi geliyordu. En son hatırladığım bu. Sonra sabah hışırtı ile uyandım. Aman Allahım bu ne rüzgar böyle havalar soğumuş herhalde sonbahar geliyor dedim yarı uykulu yarı uyanık. Hışırtının ağaç yapraklarından gelmediğini anladıktan sonra yataktan fırladım. Ses nereden geliyordu acaba diye uykulu gözlerle aramaya başladım. Sanırım doğalgazda kaçak var dedim sağa sola baktım bulamadım bir şey. Tam ne olduğunu anlamaya çalışırken ayaklarımın ıslak olduğunu farkettim. Mutfak göl olmuş. (daha fazla…)

Geçenlerde bulunduğum bir yerde, bir kadın, mesleğimi öğrenince bana şu soruyu sordu: “Bir bakışta insan psikolojisini anlayabiliyor musunuz?”
Soru o anda kafamda bir çok soruyu ateşledi. (daha fazla…)

Kasabanın pazarı Perşembe’ydi. Pazar arabamız ve listemizle yola çıktık. Dolaşırken sebze almak için bir tezgaha yaklaştık. O esnada fakir bir kadın da tezgaha yanaştı. Sebze satan adama duyamadığımız bir şeyler söyledi. Adam “Bugün işler kesat ama al sana biraz domates vereyim.” dedi, doldurdu poşeti. Sonra fasulye koydu poşete, biber koydu. “Akşam fasulye yaparsın, çocuklar yer.” dedi. “Yanına da salata yaparsın, al marul da verelim.” dedi. Eline ne geçtiyse poşetlere doldurmaya devam etti. Kadın poşetlerini alıp sessizce uzaklaşırken, uzun zamandır anlayamadığım bir şeyi, bu kasabada insanların nasıl olup da sokak kapılarını açık bırakabildiklerini anladım.

Bundan bir kaç ay önce ortaokuldan bir arkadaşımla [A.K] Facebook’ta karşılaştık. Eklemiş beni. Ben de onu ekledim. Ertesi gün, çevrimiçi olduğumda selam verdi. “Tanıdın mı beni” dedi. Ben de “tabiki tanıdım” dedim. Hal hatır sormalardan sonra “O.G’yi hatırlıyor musun” dedi. Evet dedim. Kötü bir haber vereceğini de tahmin ettim. “O.G’yi geçtiğimiz hafta bir trafik kazasında kaybettik” dedi.

O.G ile 7 yıl birlikte okumuştuk. Hatta ilkokulu da aynı okulda okumuştuk ama farklı sınıflardaydık. A.K ile O.G aynı mahallede oturuyorlardı. (daha fazla…)

Şüphesiz Allah, size emanetleri ehline (sahiplerine) teslim etmenizi ve insanlar arasında hükmettiğinizde adaletle hükmetmenizi emrediyor. Bununla Allah, size ne güzel öğüt veriyor!.. Doğrusu Allah, işitendir, görendir. (4/58)

Ey iman edenler, kendiniz, anne-babanız ve yakınlarınız aleyhine bile olsa, Allah için şahidler olarak adaleti ayakta tutun. (Onlar) ister zengin olsun, ister fakir olsun; çünkü Allah onlara daha yakındır. Öyleyse adaletten dönüp heva (tutkuları)nıza uymayın. Eğer dilinizi eğip büker (sözü geveler) ya da yüz çevirirseniz, şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan haberi olandır. (4/135) (daha fazla…)

Beratiniz saadetiniz, saadetiniz beratiniz olsun.

Bahattin Abi’nin Afganistan’daki uçak kazasında yaşamını yitirdiğini öğrendim dün gece. Bir çınarın devrildiğini, bir mücahidin göç ettiğini… İzmir’de yüksek öğrenim almış insanlar iyi bilirler Bahattin Yıldız’ı… Her gencin elinden tutar, her gence elinden geldiğince yardım eder… Üniversite öğrencilerinin abisidir, kardeşidir, dayanağıdır… Çok çayını içtik evinin terasında… Çok yürüdük Akevlerde, çok oturduk köhne ve rutubetli kansızoğlu apartmanında… Fakültede dergi çıkarmamıza vesile oldu, dernek başkanlığı yapmamıza vesile oldu, daha bir sürü şey… Mekanın cennet olsun… Üzerimizde hakkın çok…

Çok sevmiştik be patron…

Faruk vefat edeli bir yıl olmak üzere. Kurtuba dergisinden arkadaşlarla haziran sayısını Faruk Yücel özel sayısı yapmaya karar verdik. Hazırlıklara şimdiden başladık. Gönlünüzden kopan yazılara talibiz. Bir paragraf yazıp göndermeniz bile bizi çok sevindirir. Bizimle irtibata geçerseniz seviniriz. Ayrıca yazı, fotoğraf v.s göndermek isteyenler için son tarih 28 Mayıs 2010. Çünkü haziran ayında dergiyi çıkarmak istiyoruz.

İrtibat için: kurtubaozel@gmail.com